تراکم اندیشه‌ها

کمتر فضلِ خمشی، نیست در آن خوف و رجا

حقیقت این است که اگر نمی‌توانی از حقیقت درست دفاع کنی، باید دهنت را ببندی.
مهم نیست حرفِ تو چه‌قدر درست باشد، چه‌قدر بهش ایمان داشته باشی، چه‌قدر مطالعه پشتش باشد، وقتی بلد نیستی حرف‌های دوارِ مغزت را درست لقمه کنی و در دهنِ مخاطبت بگذاری، خفه شو!
حقیقت این است که اگر نمی‌توانی بادقت لغاتت را انتخاب کنی و حرفِ ذهنت را درست به آدمِ روبه‌رویت بفهمانی، بهتر است ساکت باشی. اگر تو را نشناسند بهتر از این است که همچه شخصیتِ کج و کوری را از تو به خاطر بیاورند.
  • نظرات [ ۴ ]
محمدعلی ‌
۲۳ اسفند ۹۶ , ۱۳:۴۸
اگر صحبتی بدون توهین باشه، هرچه‌قدر هم که ناقص باشه، باز هم قابل بیانه. همونطور که هر بیانی که کامل باشه، باز هم جای رشد داره. مهم تلاشی هست که برای درست بیان کردن انجام میدیم. وگرنه، کلا هیچ‌کس هیچی نباید بگه که :)) 

پاسخ :

تجربه ثابت کرده که وقتی با زبانِ الکن از عقیده‌ات دفاع می‌کنی، فی‌الواقع از ریشه زدی بهش! 
اونقدر دیدم که توی یه بحث، کسی که توانِ مباحثه نداشته خودشو قاطی کرده و نهایتاً برای خودش احساس سرافکندگی مونده و عقیده‌اش هم بی‌ارزش نمودار شده؛ چون توانِ بیان مسئله نداشته.
گاهی بهتره فقط گوش بدیم و بعد از خودمون خجالت بکشیم و سطحِ مطالعه و فنِ بیانمون رو بالاتر ببریم برای دفاع از چیزی که باورمونه.
خانم الفــــ
۲۳ اسفند ۹۶ , ۱۴:۳۹
قابل تامل بود...اینکه اگر تخصصی نداریم ,حرفی نزنیم مهمه...چقدر هم سخته انجام دادنش!

پاسخ :

خیلی سخت. آدم یه لحظه خون جلوی چشماشو می‌گیره، منطق و عقل ازش دور می‌شه و می‌چرخه دورِ خودش و حرف می‌زنه فقط. 
شدیم دو دسته. یه عده‌مون که عالم‌ترن ساکت شدن و امثالِ من که چیزی بارمون نیست بدون تفکر حرف می‌زنیم. نتیجه‌ی این اتحادِ ترسناک هم زدنِ ریشه‌ی آرمانمونه...
محمدعلی ‌
۲۳ اسفند ۹۶ , ۱۴:۴۸
درسته که بد دفاع کردن، ظلم به اون چیزیه که ازش دفاع می‌کنیم. اما نه در این حد که هیچی گفته نشه. منظورم این نیست به هر قیمتی حرف بزنیم. اما این مرز رو باید یه جایی گذاشت دیگه. وگرنه هر حرفی، قابلیت رشد و کامل‌تر شدن داره، پس نباید بیان بشه؟! 

پاسخ :

البته که همینطوره. سکوتِ محض هیچوقت انتخابِ درستی نیست. اگه خیلی ساکت بمونی حنجره‌ات تار عنکبوت می‌بنده. حرف من فقط اینه که باید آروم آروم سرمونو بالا بیاریم و رشد کنیم و صدامونو هم با میزانِ رشدمون بالا ببریم؛ نه اینکه از آغاز پرهیاهو و فریاد باشیم. مشکل اونجاییه که به خاطر عشق و تعصب، گاهی حرف‌های نابه‌جایی رو بدونِ اندیشه‌ی درست، فریاد می‌کشیم. صدامون توی جامعه اکو می‌شه و نهایتاً به ضرر ایدئولوژیِ پشتِ کلاممون خواهد بود.
حرفِ هردومون یه چیزه :)
بی نشان :)
۲۳ اسفند ۹۶ , ۲۳:۲۳

سلام. چه خوب گفتید. منم این چند وقته یکی دوبار نوشتم  اما با الفاظ خودم. از اینکه "چگونه گفتن" خیلی مهمتره از "چی گفتن". اگر کسی نمی دونه چیزی رو چگونه بگه بهتره اصلا نگه.

 

امیرالمومنین در وصف یکی از دوستانشون فرمودند: اگر در بحث کسی بر او غلبه می کرد در سکوت نمی تونست مغلوبش کنه. (قریب به مضمون) . تشخیص اینکه کی باید سکوت کنیم و کی باید حرف بزنیم خیلی مشکل ه...

پاسخ :

سلام. 
کلامیه که این روزا همه بهش رسیدیم انگار. خسته شدیم از اینکه آدمایی که حرف‌زدن بلد نیستن، نشستن پشت میکروفن و خراب کردن همه چیزو.

خیلی مشکل. کاش می‌تونستیم بهشون درست عمل کنیم.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
Designed By Erfan Powered by Bayan