تراکم اندیشه‌ها

مصطفای چمران_3

+ تا مدتی کامنت‌ها بسته است. تا مدتی من نمی‌نویسم. این پست‌هایی که در این مدت می‌ذارم، از کتابِ «عارفانه‌ها» انتخاب شدن؛ به قلمِ مصطفای چمران. من عرفان رو دوست ندارم. من حقیقتاً عرفان رو دوست ندارم. مگر عارف، مصطفا باشه.


یاعلی.


من تا به حال کسی را نفرین نکرده‌ام و سینه‌ی خود را تسلیمِ کینه و حسد ننموده‌ام.

من به ندرت به درگاهِ خدا دعا کرده‌ام. هیچ‌گاه نخواسته‌ام که اراده‌ی خود را به قوّتِ دعا، بر خدا تحمیل کنم. من به خدا و به عدالتش، علاج و تدبیرش ایمان دارم و تسلیمِ محضِ اراده و مشیّت اویم.

خدایا، تو می‌دانی که من در انجامِ وظیفه‌ی انسانیِ خود ذره‌ای فروگذار نکردم، لحظه‌ای از مرگ نهراسیدم، هیج‌گاه به خاطرِ مصلحتی خاص، حق و حقیقت را زیرِ پا نگذاشتم، در میانِ گرداب‌های سهمگین فرورفتم، طوفان‌های دشنام و تهمت را تحمل کردم و ذره‌ای از راهِ تو منحرف نشدم.

تو می‌دانی که روزگاری بر من گذشت که حتی زمین و آسمان به دشمنیِ من کمر بستند. از هر طرف، اژدهای مرگ دهن باز کرده بود که مرا ببلعد. حتی لحظه‌ای به حیاتِ خود اطمینان نداشتم. از هرگوشه‌ای گلوله‌ای به سوی من جاری می‌شد.

من قسم خورده بودم که اگر همه‌ی ذراتِ وجود، به دشمنیِ من کمر ببندند، همه را تحمل کنم؛ ولی یک لحظه از حق و حقیقت روی برنتابم و یک ذره تسلیمِ ظلم و دروغ نشوم و دنیا و مافیها را سه‌طلاقه کنم. جز به خدای خود به چیزی و کسی تکیه نکنم و جز خدا از هیچ‌کسی انتظاری نداشته باشم. جز خدا نخواهم و جز خدا نجویم.

من قسم خوردم که فقط حق را بگویم و جز حق نجویم و جز به طریقِ حق نروم و برای مصلحتِ خود محافظه‌کاری و سکوت نکنم و از اینکه همه‌ی عالم از چپ و راست، ضدِ من تجهیز می‌شوند نهراسم.

من نماینده‌ی یک فکر و ایدئولوژی هستم که از طرفِ همه‌ی دوستان و هم‌فکرانم مسئولیت دارم که آن را پیاده کنم و در عمل نشان دهم.

Designed By Erfan Powered by Bayan